The Hate U Give – Angie Thomas

Het leven van een getint meisje, kan jij je daarbij inleven? Ik niet, maar na dit boek gaat dat toch wel een stukje makkelijker. Het leven van een zwart meisje die in een witte buurt naar school gaat, no big deal? Ik zou maar eens dit boek gaan lezen, er wordt hier zoveel in duidelijk!

The Hate U Give

Auteur: Angie Thomas
Pagina’s: 362
Uitgever: Moon


Starr Carters beste vriend Khalil wordt doodgeschoten door een politieagent. Khalil had geen wapen op zak, maar was ‘vermoedelijk’ een drugsdealer. Verslagen door emoties, probeert Starr zichzelf te herpakken in een samenleving vol ongelijkheid. De armoedige buurt waarin ze woont geeft een groot contrast met de school waar ze elke dag naartoe gaat. Overleven in deze twee werelden wordt steeds lastiger en de waarheid spreken krijgt een hoge prijs.


In dit boek wordt het leven van een zwart meisje die naar een witte school gaat besproken, naja besproken, uit elkaar getrokken (ja, ik denk dat dat de juiste benaming is op het moment, haha). Starr is aanwezig wanneer haar jeugdvriend Khalil wordt neergeschoten. Dit onderwerp sprak mij enorm aan, een witte agent die een zwarte jongen neerschiet. Vorig jaar, of zelfs het jaar daarvoor al, was dit onderwerp heel vaak in het nieuws en laten we wel wezen, het gebeurt nog steeds, aangezien ongelijkheid, het onderwerp, mij best wel aanspreekt, deed dit boek dat ook. Je leest hier uit Starr haar perspectief, wat ikzelf heel erg prettig vind, zo leer je namelijk de ongelijkheid van dit incident te zien uit het perspectief van het slachtoffer.

In dit boek wordt de nadruk vooral op Starr gelegd. Starr is een meisje (ongeveer mijn leeftijd, 16 dus) en zij leeft in twee werelden. De schrijver maakt dit heel erg duidelijk. Ze weet het verschil tussen het schoolleven en het leven in de buitenwijk heel erg duidelijk te maken, wat ik ontzettend knap vind. Dit doet ze onder andere door Starr haar gevoelens duidelijk te benadrukken.

Funny how it works with white kids though. It’s dope to be black until it’s hard to be black.

Ik denk ook dat dit boek voor mij heel veel duidelijk heeft gemaakt, tenminste ik had het nog nooit vanuit dit perspectief bekeken. Ze weet het verschil zo levendig te maken dat je zelf soms niet weet hoe je je moet voelen.

Daarbij vindt ik het taalgebruik in het boek heel erg prettig. Angie heeft zich namelijk erg goed kunnen vertalen in de jongerentaal. Aan het begin moest ik daar echter wel aan wennen, maar naarmate de bladzijdes verstreken, des te makkelijker het weg las. De eerste bladzijdes was namelijk straattaal-achtig, ja I’m not in to that. Dus dat was even wennen.

Aan het begin van het boek wordt duidelijk hoe groot de verschillen tussen de werelden van Starr zijn en hoeveel moeite zij daar eigenlijk mee heeft. Haar oude vriendin uit de buitenwijk en haar schoolvriendinnen, tegenpolen, ik kan er niks anders van maken. Ook heeft ze een vriend, een witte, ook hierbij merk je dat ze daar moeite mee heeft en twijfelt ze ook aan haar relatie. Het is namelijk not done, als je als zwart iemand met een wit iemand gaat, alsof je niet trots bent op je afkomst. Zo wordt het geprojecteerd.

Verderop in het boek vecht Starr voor gerechtigheid voor Khalil. De gebeurtenissen die daarbij ontstaan zorgen er tegelijkertijd voor dat haar twee werelden samenkomen. Dit gaat heel geleidelijk en vind ik echt heel erg mooi verwerkt in het boek. Dit gebeurt onder andere bij een protest waar haar witte vriend in meegaat.

Achter dit sterke verhaal zit ook een moraal.

What’s the point of having a voice if you’re gonna be silent in those moments you shouldn’t be?

Ikzelf vind dat deze quote dat wel erg benadrukt. Je moet opstaan als je weet dat iets onterecht is. Maakt niet uit hoe (naja, gaan rellen lijkt me een beetje ver gaan), je kan zwijgen of je maakt je sterk en gebruikt je stem waarvoor die bedoelt is.

Een zekere aanrader dus! Je verslindt het boek, maar echt! Ik kan niet anders zeggen dat Angie Thomas een heel erg mooi boek heeft geschreven, die nog door veel ogen zal worden bekeken (en gelezen ;)). Het is een boek met een boodschap, daar houd ik zelf wel van én die boodschap is overgekomen, dat zeg ik je!
9/10