De weg naar het volwassen leven

05-10-2001. De dag dat ik werd geboren. Nu, 17 jaar later begint het dan toch echt te komen. Ik moet gaan nadenken over wat ik later wil, hoe ik mijn studie en verzekeringen straks ga financieren, een rijbewijs?

Goh ik word al helemaal gek bij het idee alleen al. Over 2 jaar ben ik nu waarschijnlijk hard aan het blokken voor mijn examens (WHUT!)… Ik herinner mijn eerste dag op het middelbare nog als de dag van gisteren, waar is de tijd gebleven?
Vorig jaar moest ik al een keuze maken voor een profiel, beste keuze ooit geweest! Ik heb c&m gekozen. Wat ik hier later mee ga doen? I’ve got no idea! Het kwam er sowieso op neer dat het of c&m of e&m zou worden, alle -kundes zijn helemaal niets voor mij. Maarja economie lag mij nou ook niet bepaald… C&m dus.

Ongeveer twee maanden geleden (denk ik) moesten we ons al een klein beetje gaan oriënteren op de studies die er allemaal zijn. Kenonne, information overload. Ik zou het echt niet weten! Nu lijkt ‘Culturele Antropologie en Ontwikkelingssociologie’ mij heel interessant, maar wat ik daar dan weer mee moet gaan doen, goede vraag.
Daarbij lijkt mij grafisch ontwerper of interieur stylist ook mega vet. Maarja dan is het de vraag, heb ik daar nu 6 jaar VWO voor gedaan? Om vervolgens daar niks mee te gaan doen? Ik bedoel de capaciteit heb je, laat je dat dan vallen om te gaan doen wat je leuk vind of is er niet iets dat je ook heel erg leuk vind, waar je wél je VWO voor gebruikt…

Dan heb je ook nog zoiets als volwassen worden, 18. Dit lijkt misschien nog ver weg, maar over 1,5 jaar is het al zo ver. Dan moet ik een verzekering afsluiten, en hoe wil ik dan aan dat geld komen? Ik bedoel ik werk wel, maar is dat écht genoeg om daarmee mijn verzekering te gaan betalen?

Ohja en een rijbewijs. Het is niet niks hoor, ik kan me er heel erg druk over maken. Vooral als ik dit nu zo allemaal op een rijtje zet. Ik ben nu namelijk aardig op weg om straks met mijn rijbewijs te kunnen beginnen. Mijn streven is dat ik op mijn 17e al klaar ben, nu nog hopen dat dat goed komt. Maarja dat is toch weer bijna €2000, ja je leest het goed. Tweeduizend euro.

Was ik al begonnen over hoe ik mijn toekomst voor mij zag of zie? Nee. Goh ik begin toch een beetje te twijfelen of ik alles wel kan betalen. Ik wil namelijk zo snel mogelijk uit huis. Ik wil gewoon onafhankelijk zijn, zelfstandigheid hup. Maarja, tegenwoordig krijg je al een schuld als je wilt studeren. Daar gaan mijn dromen. Want dat is ook zoiets, niet in de schulden komen. Probeer het maar in deze tijden, alles is ontiegelijk duur en zoals ik al zei, je begint al bij je studie met een schuld. Tenzij je ouders super rijk zijn, you’re lucky.

Beeld je even in. Ik wilde altijd rond mijn 16e het huis uit. Ik hoor het je zeggen “WAT?!”. Dit komt niet zomaar ergens vandaan, mijn moeder was net zo vroeg maarja… Ik ben al 18,5 als ik mijn VWO heb afgerond, als ik al niet blijf zitten. Ga even na! Stel dat ik blijf zitten, dan ben ik bijna 20, gast ik stress hem!

Daarnaast wilde ik ook altijd vroeg moeder worden, 25 was mijn streven. Naja dat schiet er ook wel bij in. Oh en het reizen dan? Ja dat wilde ik ook nog doen voordat ik kinderen krijg.

Maak ik mij teveel zorgen over de toekomst? Maybe. Is dat ongezond? Ik denk het niet. Ik maak mij er misschien iets teveel zorgen over, maar ik ben ermee bezig. Ik ben mij ervan bewust dat het duur is. En vooral van het feit dat je je toekomst misschien niet moet vastleggen. Voor hetzelfde geld heb ik tegen de tijd dat ik klaar ben met mijn VWO al een vriend en weet jij veel. Misschien ga je dan al wel samenwonen, kijk even naar Jiami. Zij had plannen om op reis te gaan in haar tussenjaar, maar is in plaats daarvan gaan samenwonen met haar vriend. Ik bedoel het kan zo raar lopen. Dus misschien moet ik die 25 maar loslaten… Natuurlijk wil ik nog vroeg moeder worden, maarja wat niet komt, komt niet en als het wel zo loopt, alleen maar mooi. Misschien woon ik op mijn 19e al op mijzelf, misschien pas als ik 21 ben of nog later. Who knows?

Ik moet de toekomst maar laten komen denk ik. Het loopt zoals het loopt. Ik heb daar 0 invloed op. Ik doe mijn ding, ben gelukkig en heb onwijs lieve vrienden en een gezin die mij zal steunen. Die studie komt wel, die kinderen zullen komen wanneer het er tijd voor is. Misschien wordt het daar wel nooit tijd voor, je weet het niet… En mijn eerste plek die echt van mij is, die zal ook wel komen. Uiteindelijk beland ik toch wel weer op mijn pootjes, ik doe gewoon de katten na.