Gassen met de GL1000

Al vanaf jongs af aan ben ik met motoren op gegroeid. 10 jaar geleden zat ik voor het laatst op een motor. Nu 10 jaar later was het weer eens tijd.

Goh wat is dat toch een heerlijk gevoel: de wind langs je gezicht wapperen. Het geluid van de uitlaat. Een en al heerlijkheid.

Zaterdag was voor mij eigenlijk een heel ‘normale’ dag. ‘S morgens baalde ik nog, het zou namelijk vet lekker weer worden en ik moest werken… Maar zoals altijd heb ik weer enorm gelachen op mijn werk, en ik had mazzel, ze hadden Cornetto’s gehaald! Nee ik cheat niet bij mijn “geen chocolade challenge” die ik meedeed naar aanleiding van de blogger Isabella Kok. Na 1,5 maand vond ik het wel mooi geweest en heb ik inmiddels al 3 Cornetto’s op en een kleine chocolade reep, smullen!

17.00u was het tijd om op de fiets te stappen en om naar huis te gaan. Op de fiets was het toch zweten, bah… Mijn moeder wachtte mij weer op met de honden zodat we de laatste 5 à 10 minuten samen konden lopen. Eenmaal thuis zag ik 2 helmen op de bank liggen. Mijn eerste reactie: “Hebben ze een stukkie gereden?!” Ik balen, want dat leek mij ook wel wat.

Toch maar snel een kort broekje aan gedaan met een shirtje en in de tuin gaan zitten. Ik moest en zou van dit weer genieten.

Mijn vader had gehoord dat ik baalde en zei tijdens het avondeten: “Dus jij wilt eigenlijk ook wel een stukje rijden?” Ehm ja graag! Ik twijfelde wel een beetje, maar goed daar zette ik mijzelf overheen.

Na het eten heb ik mijzelf (alweer) snel omgekleed en daar gingen we dan. Voor het eerst in 10 jaar zat ik op een functionerende motor. En genoot ik volop van dit prachtige weer.

de reigerweg

20180512_192259

Wij wonen in een best wel mooie omgeving, dus het zal je dan ook wel niet verbazen als ik je zeg dat het ritje ook erg geslaagd was. We hebben eerst door ‘de Weere’ gereden, een dorpje naast mijn dorp. Daarna zijn nog een ontsluitingsweg opgegaan, ‘de Reigerweg’. Daarna op naar ‘Twisk’. Op de helft van dat dorpje kregen we soort van pech. Mijn vader is nog bezig met sleutelen, maar er zat dus een slangetje in de weg bij het rempedaal, waardoor die klem zat. Goh dat begon toch te roken, ik schrok mij het apelazarus! Dat was gelukkig zo gefixt en vervolgden we onze weg. Daarna zijn we de ‘Westfriese dijk’ op gegaan en gingen we weer richting huis.anne van kampen

Goldwing gl1000

Onderweg zijn we een hoop motoren tegen gekomen. Zo leuk om te zien dat ze elkaar allemaal groeten!

Kortom, ik ben om. Misschien ga ik zelf ook wel voor mijn motorrijbewijs!

Groetjes van jullie motormuis, hahah!