Goedemiddag! Hallo!

Is het bij jou in het dorp ook zo gebruikelijk dat je hallo zegt? Met name het feit dat je dan wat terug zegt? Bij ons wel. In ons dorp kent iedereen elkaar en zeg je gewoon gedag tegen elk mens dat je tegen komt.

Voor mij is dit heel vanzelfsprekend. Ik ben er mee opgegroeid: tegen ouderen zeg je hallo of goedemiddag, tegen mensen die je kent hoi of iets dergelijks.

Ik merk het al als ik op de fiets zit. Je komt iemand tegen en geeft hem/haar een glimlach, hoe leuk is het dan dat diegene terug lacht? Heel leuk zal ik je vertellen! De een die zegt hallo, de ander lacht. Er is ook een man die ik dagelijks tegenkom, ik glimlach en hij knipoogt. Zo begroeten we elkaar en ik wordt er vrolijk van.

Waarom? Waarom word je vrolijk als mensen elkaar groeten? Je zult het misschien niet geloven, maar wij mensen zijn sociale wezens. Ik vind het daarom niet meer dan normaal om je medemens gedag te zeggen. Waarom moeten we alleen contact maken met de mensen die we al kennen? Als je contact hebt gemaakt met iemand die je niet kent, is dat toch alleen maar fijn. Je hebt oogcontact en zegt gedag.

Ondanks dat dit dus voor mij de norm is, is dit het niet. Ik kom regelmatig mensen tegen die mij aankijken en ik vervolgens gedag zeg. Wat krijg je terug: een chagrijnige blik of ze kijken weg.
Nou het spijt mij zeer maar ik vind dit toch asociaal! Ik snap het best als je geen contact wilt maken met mensen, prima. Maar kijk dan niet eerst je medemens aan om vervolgens heel asociaal diegene te negeren.

Net zoals vorig weekend. Ik deed mijn wekelijkse rondje met mijn moeder met de honden. We komen allerlei mensen tegen en drie keer raden, we zeggen gedag. Ik denk dat van de 10 stellen die we zijn tegengekomen er maar 3 gedag hebben gezegd. De anderen kijken je stug aan, kijken alsof ze je elk moment iets gaan aandoen of kijken elkaar aan en gaan vrolijk door met hun leven.

Dit is niet alleen nu het geval, acht jaar geleden was dit al bezig. Ik ging met mijn opa en oma een dagje fietsen en we gingen ergens picknicken. Wij zaten daar en zeiden hallo tegen iemand, die negeerde ons. Dus mijn oma zei: “We gaan tellen hoeveel er wél gedag zeggen en hoeveel niet”. Nou dat hebben we geweten want het aantal van de ‘niet-gedag-zeggers’ was in de meerderheid.

Is het dan echt zo raar om mensen gedag te zeggen, of zoals ik ook doe, iemand bedanken als ze mij voorrang verlenen in het verkeer? Dit is toch niet meer dan sociaal. Als we elkaar allemaal stug voorbij lopen, wat voor samenleving creëren we dan wel niet. Leer je je kinderen later: “Nee schat niet aankijken, geen hallo of hoi zeggen. Gewoon doorlopen en stug wegkijken”. Is dat waar wij naar toe willen? Naar een wereld waar je doet alsof je alleen bent, geen medemens om je heen, niemand anders die gevoelens heeft.

Correct me if I’m wrong, maar ik denk dat we met zijn allen elkaar gewoon gedag kunnen zeggen. Tuurlijk als je in Amsterdam rondloopt hoef je echt niet elk persoon dat je tegenkomt te begroeten, maar als je oogcontact maakt met iemand kan je toch op zijn minst een lach tevoorschijn toveren of je mond openen, je stembanden activeren en hallo of hoi zeggen.

Nou dit waren dan 600 woorden met kritiek over hallo of hoi zeggen, sorry dat ik klaag maar ik erger mij hier echt heel erg aan.

Groetjes van mij!