Mijn motivatiebrief

Mijn motivatiebrief? Je vraagt je nu misschien af waar dit allemaal naar toe gaat. Een tijd geleden schreef ik een artikel dat over mijn knie ging. Hierin legde ik uit wat er mis is met mijn knie en wat ik daarvoor moet laten. De foto bij dit artikel was in de tijd dat ik mijn blessure nog niet had en nog keepte zonder enig benul van een blessure.

Nu was ik vroeger heel sportief en gaf ik nooit op. Tot op een zeker punt. Ik kon én mocht niet meer voetballen. Na een paar maanden fysio mocht ik dan weer beginnen, vol goede moed. Die moed zonk volledig in mijn schoenen na een aantal wedstrijden…

Mijn motivatie was héél erg ver te zoeken en ik zou ook echt niet weten waarom ik mijn oefeningen zou doen, het had toen toch ook geen nut gehad?!

Dit schrijf ik op 30 mei 2018. De dag dat mijn mindset even een boost krijgt. De dag dat ik een boost krijg. De dag dat ik beslis dat mijn knie niet nóg een jaar gaat duren, maar dat het eind deze zomer voorbij móet zijn!

Waarom dit ineens zo drastisch gebeurt? Mijn zusje had vandaag (30 mei dus) haar kampioenswedstrijd. Nu ga ik niet meer mee naar de voetbal sinds ik “gedwongen” moest stoppen met mijn favoriete sport, het is mij té pijnlijk en ik zit daar met heel veel moeite. Na een half uur werd ik weer bloedje fanatiek langs de kant en merkte ik weer de drive die ik voorheen ook had als ik zelf meespeelde.

Remind yourself
that you are
doing the best
you can. Yes, that
is enough.

Toen werd het rust. Ik twijfelde geen moment en rende het veld over naar mijn vader (die stond aan de andere kant te vlaggen). Ik vroeg of hij even met mij een balletje wilde trappen, naja keepen dan. Is dit verstandig? Geen idee, ik zie morgen wel of ik er last van krijg (en ja ik had last de dag erna), maar ik had plezier!

Ik was moe, uitgeput en tegelijkertijd zat ik vol energie en goede moed. Ik kon het nog, ik kán het nog! Ik voelde mij zo goed en ik wil dit gevoel vaker ervaren. Vaker op doel staan. Beslissende ballen eruit vissen.

Nu is dit natuurlijk een heel leuk idee, maar het is niet zomaar iets wat ik voor elkaar kan krijgen. Ik zal toch echt minder eigenwijs moeten zijn en vaker de lift, dan de trap moeten pakken. Mijn versnelling van mijn fiets in zijn 4, in plaats van in zijn 7, moeten zetten. Ook zal ik met zwemmen de borstcrawl moeten doen i.p.v. de schoolslag. Yes leuk… Ik heb een bloedhekel aan de borstcrawl, rugcrawl kan ook, maarja daar gruwel ik even goed van.

A goal
without
a plan
is just
a wish.

Daarnaast zal ik mijn oefeningen moeten oppakken. Mijn beenspieren moeten aansterken en daar ga ik het volgende voor doen:

  • Elke dag 30 keer mijn knie buigen en dan weer strekken.
  • Elke dag 30 keer mijn gehele been omhoog krijgen en dan draaien.
  • Elke dag 30 keer op mijn zij gaan liggen en dan mijn been op en neer zien te krijgen.
  • Later komen hier nog 30 keer kleine sprongetjes maken met een elastiek om mijn benen bij.
    (het doel hiervan is dat mijn spieren sterk genoeg zijn om ervoor te zorgen dat mijn knieën de juiste positie aanhouden).
  • Nog later komen hier ook nog squats bij. Huh squats? Dat is toch voor je bilspieren? Ja, maar dus ook voor je beenspieren.
  • Ook komen er nog oefeningen bij dat ik op een bepaalde manier de trap op én af moet. Dit gaat dan gewoon om één trede hoor :).

Eind van de zomervakantie wil ik weten of ik wellicht weer iets qua trainen zou kunnen. Dus wil ik dan weer een afspraak maken bij mijn oud-fysio om te kijken of ik weer iets kan gaan oppakken, zij heeft mij toen namelijk ook heel erg goed geholpen. Misschien heeft zij zelf nog oefeningen die ik zou kunnen doen of zegt ze dat ik langzamerhand dit of dat kan proberen. Mijn eind doel is toch om eind 2018 weer te kunnen voetballen. Natuurlijk weet ik ook wel dat dit hoogst waarschijnlijk niet haalbaar is. Ik loop hier nu al drie jaar mee, dus waarom zou het nu ineens wel lukken? Toch heb ik het volle vertrouwen erin (van 75% dan hè, ik wil wel realistisch blijven) dat het mij gaat lukken. Dat ik weer kan sporten aan het einde van 2018 en dat dit ‘mijn jaar’ wordt.

If the plan
doesn’t
work,
change
the plan,
but never
the goal.

Of ik dit ga volhouden? Ik heb werkelijk waar geen idee. Daarom schrijf ik dit nu en deel ik dit met jullie. Een stok achter de deur. Ik zit er nu ook aan te denken om dus elke maand een update te doen, maar dat zien jullie wel verschijnen als het zo ver is.

Groetjes van een zeer gemotiveerde Anne ;).