Koester de straatmuzikanten

Straatmuzikanten. Ik hou ervan! Ik word er vrolijk van, gelukkig en ik capture the moment. Waarom ik dit heb? Ja dat probeer ik in dit artikel duidelijk te maken. Spread the love.

Oke allereerst kan ik sowieso genieten van muziek. Het maakt niet uit waar en wanneer, zet muziek op en ik ben blij. Ik vind het gewoon een gave dat mensen zich kunnen uitdrukken in iets wat universeel is. Is dat niet bijzonder mooi?

1

Daarnaast zijn het mensen die lef hebben. Ze staan daar op straat, met hun muziekinstrument. Hun dagboek eigenlijk. Ze geven zich bloot, stellen zich kwetsbaar op, en juist daarvoor heb ik zoveel respect. Ze delen alsnog, terwijl ze weten dat ze zichzelf kwetsbaar opstellen, hun emoties en dús hun muziek met jou.

2

Het geluk wat van die mensen afstraalt. Of het nu een zwerver is die muziek maakt, de jongen van drie straten verderop, die vrouw uit een andere provincie of iemand uit een ander land. Ik geniet. Het maakt niet uit wat hun thuissituatie is, zodra ze één zijn met hun instrument is dat hetgeen wat telt. Niets meer, niets minder.
Wat ik dus ook zo leuk vind is dat als je hun een glimlach geeft, ze helemaal opleven. Ze krijgen waardering.

4

Dit zijn dus ook de redenen waarom ik straat muzikanten zo fascinerend vind. Waarom ik zoveel respect voor hun heb. Dit is dus ook een van de redenen dat ik altijd, maar echt áltijd, straatmuzikanten op de foto zet als ik ze tegenkom met mijn camera.
Ondanks dat het door sommigen als storend wordt ervaren geniet ik met volle teugen van deze mensen.