Een magisch moment!

Iets magisch zoals dit zie je niet vaak. Ik niet in ieder geval. In dit artikel heb je je inlevingsvermogen nodig, ik heb er geen foto van gemaakt omdat dit iets is om te herinneren en te koesteren in je hart en hoofd.

Egmond aan Zee. Het strand, zee, duinen, de vuurtoren, de kermislichtjes, de Duitse toeristen, de strandtenten & wij.

Onder mijn voeten voel ik het zand, het koude zand. Vanmiddag verging ik hier nog van de pijn vanwege de hitte.

Links zijn de donkere wolken, een halvemaan en 1 ster. Rechts zie je de roze-paars-achtige lucht. Hel en paradijs naast elkaar. Eén mooi geheel.

We trekken onze kleren uit. Pakken elkaars hand vast en rennen als een kip zonder kop de zee in.

Wat is het koud! Koppie onder en het voelt alsof je de dood tegemoet zwemt. Eenmaal boven water valt het weer mee. Op je rug wordt je door de zee meegenomen. We kijken elkaar aan en we hoeven niks te zeggen. Dit is magisch.

Het licht is perfect, alsof je in een film zit. Geen foto zou dit zo perfect kunnen vastleggen. Geen beeld dat mijn gevoel van dit moment kan omschrijven. Alleen jij & ik weten hoe het was.
Hoe het voelde om onder water te zwemmen in een donkere zee. Hoe het voelde alsof dit het einde van de wereld was. Hoe het voelde alsof je niet thuis was. Hoe het voelde…

Jij & ik.