My holiday until now #1

Heey jij daar! Ik hoop dat je het naar je zin hebt als je dit leest en je niet de pleures verveelt… Ik moet toegeven ik wilde gewoon driewekenlang niets van mij laten horen. Gewoon lekker rust, niks moeten e.d. maar dan laat ik toch weer vallen wat ik heb opgebouwd, en laat ik nu juist niet zo in elkaar zitten ;). Daarom nu een ‘My holiday until now #…’, zodat ik jullie lekker up-to-date houd.

Verder moet ik even zien of er nog andere artikelen online komen, ik weet het eerlijk gezegd nog niet. Ik probeer elke week een artikel online te zetten, maar vakantie houden is óók heel belangrijk!

In ieder geval, je bent dit niet aan het lezen omdat je mijn twijfels wilt aanhoren… Laat ik dus maar beginnen met mijn vakantie verhalen!

16 juli

Vandaag moest ik naar Hoorn voor een uurtje, daar kwam nog een uur fietsen heen én een uur fietsen terug bij. Ja, dat vond ik een beetje zonde van mijn tijd. Daarnaast was het prachtig mooi weer, ik wilde dus naar het water! Snel mijn beste vriendin gebeld om te kijken of ik misschien daarheen kon komen. Na een tijdje pakte ik dus de trein naar Alkmaar. In alle haast was ik vergeten een boek in mijn tas te stoppen… Gelukkig bestaat de Vakantiebieb en had ik dus een boek op mijn telefoon ;). Ik maakte een start in ‘De escaperoom’.

Eenmaal in Alkmaar moest ik nog een halfuur wachten op de bus. Ik ergerde mij kapot aan alle mensen en vrat mijzelf vanbinnen op hahah!

In Egmond aangekomen moest ik wachten op mijn beste vriendin, ze was namelijk nog aan het werk. Toen ze klaar was zijn we zo ongeveer linearecta naar het strand gegaan. Dat was toch lekker!

Een heel dagje strand en ’s avonds zijn we gaan nachtzwemmen, onbeschrijfelijk. Nu heb ik het geprobeerd te omschrijven, dus ben je benieuwd? Dan moet je dit artikel eventjes lezen ;).

Onverwachts bleef ik slapen en bracht haar moeder mij de volgende dag weer naar Hoorn.

17 juli

Toen de moeder van mijn vriendin mij weer afzette in Hoorn ging ik opnieuw naar een strandje, veel kleiner, veel meer waterplantjes én veel smeriger. Maar het was wél heel gezellig. We hadden namelijk een mentoruitje, alleen dan met heel VWO 4. Er was pizza en patat (geen flauw idee waarom je die twee samen zou brengen maar hokee).

Na een hele gezellige middag met mijn vriendinnen ging ik weer naar huis. Eenmaal thuis zag ik dat ik toch nog een best kleurtje had gekregen, hoppa (voor mijn doen dan hè ;))!

19 juli

Deze dag “vierde” ik mijn héél erg verlate verjaardagsfeest, 287 dagen te laat. Aangezien ik vorig jaar 16 ben geworden wilde ik dit alsnog met een klein groepje vriendinnen vieren. Met zijn vijven hadden we een heel erg gezellige middag, met iets teveel eten en heel veel lol :).

’s Avonds bleef Roos, mijn beste vriendin, slapen. Dit was ook weer lachen, gieren, brullen. We sliepen namelijk met zijn tweeën in een eenpersoonsbed whahah! Ik heb die nacht heerlijk geslapen, Roos alleen iets minder, oeps…

21 juli

Hoewel ik vandaag moest werken vind ik dat deze dag hier ook in thuishoort. Ik heb het namelijk superleuk met mijn collega’s en dus voelde het vandaag niet persé als een lange werkdag. Ik heb onwijs veel gelachen en ja dit soort dagen mogen ook in dit lijstje.

’s Avonds heb ik mij gestort op het boek ‘De tien wensen van Lucy Harte’ wat ik een gigantisch mooi boek vind. Echt een aanrader!

22 juli

Er stond een lange dag voor de boeg. Vandaag gingen mijn moeder en ik naar Winterswijk, naar de verjaardag van de zoon van mijn moeders vriendin. Wat een schatje is dat toch!

We hadden besloten dat we voor de verjaardag nog ergens zouden gaan picknicken. In Aalten vonden we een leuk plekje. We kregen de slappe lach en kwamen niet meer bij. Het was een héél erg uitgestorven dorpje wat het alleen maar grappiger maakte. Nu denk je waarschijnlijk: ‘ja naja je bent gewoon niet goed snik’, maar je had erbij moeten zijn, écht waar!

’s Middags ging ik met Jesse, de jarige jop, de hond uit laten. Aangezien ik totaal NIET bekend ben daar hoopte ik dat hij een beetje de weg wist. Maarja, afgaan op de intuïtie van een vijf jarige, ik was er niet zo zeker van. Samen besloten wij dat hij aan de jongen, die ons tegemoet liep, te vragen of hij wist waar die en die straat was. Wat blijkt, hij was niet Nederlands! Arm kind hij wist niet wat hem overkwam…

Ook dit was weer een zeer geslaagde dag :).

Nou hier laat ik het even bij. Aangezien ik al ruim over de 800 woorden ben. Zo zie je maar, de kleine dingen kunnen al heel leuk zijn! Ik zit er aan te denken om deze rubriek vol te houden deze vakantie, maar ik ga het even aankijken.

Groetjes!