Vergeef me – Lori Nelson Spielman

Als ik naar de bibliotheek ga neus ik eigenlijk nooit rond. Mijn boeken die ik via andere blogs tegenkom staan voor mij klaar en leen ik dan. Laatst was dit echter anders. Ik liep naar binnen en zag een super mooie cover die mijn aandacht helemaal te pakken had. Nadat ik de achterkant had gelezen wist ik het zeker, dit boek zou ik lezen. Aangezien ik hem nog niet ben tegen gekomen bij mijn medebloggers besloot ik dat ik er maar een recensie over moest schrijven, want dat verdient dit boek 100% zeker.

Vergeef me, Lori Nelson Spielman

Auteur: Lori Nelson Spielman
Pagina’s: 368
Uitgever: Boekerij


Het hele land is in de ban van een kettingbrief met “vergevingsstenen’: één steen om te vergeven, en één steen om vergeving te zoeken. Het hele land, behalve de populaire talkshowhost Hannah Farr. Toen Hannah twee jaar geleden zo’n zakje met twee stenen ontving, heeft ze het ogenblikkelijk weggestopt; ze wilde niet geconfronteerd worden met haar verdrietige verleden. Maar dan is de populaire bedenkster van de vergevingsstenen te gast in haar show, en onthult Hannah op televisie per ongeluk het verhaal over hoe ze door haar moeder in de steek werd gelaten.

Gedwongen door de producer van haar talkshow en aangemoedigd door haar enthousiaste fans gaat Hannah publiekelijk op zoek naar haar moeder om haar te vergeven en eindelijk rust te vinden. Maar als Hannah dieper in haar verleden duikt, dringt de vraag zich op of de waarheid waar ze zich al twintig jaar aan vasthoudt, wel de échte waarheid is. Is zij wel het slachtoffer, of heeft zij zelf ook schuld? En kan ze ooit het geluk vinden als het haar niet lukt om te vergeven en vergeten?


 

De titel greep mij gelijk. Een thema wat toch best wel riskant is, want hebben wij allemaal wel niet iemand die we zouden moeten vergeven?
Naast dit hoofdthema zijn er nog andere deelthema’s zoals seksuele mishandeling, bedrog, verlies, liefde en vriendschap.

Aan het begin van het boek kom je terecht in het leven van Hannah. Dit vind ik heel prettig omdat je haar wereldje een beetje leert kennen. Als presentratice is het leven hard, vooral als je een vriend hebt die burgermeester is én zijn kind zich tegen jou afzet.

Het boek komt vlot opgang wat ervoor zorgt dat je bij hoofdstuk twee al aan een stuk door wilt doorgaan met lezen. Er wordt niet om de zaken heengedraait. Hiermee bedoel ik dat je bijna gelijk al van het bestaan van Fiona afweet, van de situatie van Hannah en hoe haar vriendinnen Dorothy en Jade daarover denken.

Na haar solicitatie gesprek gaat het boek in rapido tempo. Niet in de zin dat het vluchtig geschreven is en globaal, nee juist niet. Ik bedoel te zeggen dat het boek je echt hebt en dat je liever een nacht doorhaalt dan pas morgen weer verder gaat lezen.
Er wordt goed op de gevoelens en gedachten in gespeeld en er komen zo ook moralen naar boven. Eén daarvan is deze.

En dus beschouw ik nu, als volwassene, elke blofte als een contract, alsof ik daarmee kan goedmaken dat ik de enorme belofte die ik als kind deed niet ben nagekomen.

Daarnaast heeft bedrog ook een grote rol gekregen in dit boek, er wordt dan ook niet zuinig gedaan met het aantal pagina’s waar een leugen op voorkomt. Claudia die de ene leugen na de ander uit haar mouw schudt, de leugen van Jade tegenover haar vader, Jackson, Michael en Hannah zelf natuurlijk ook. Dit boek maakt je zo bewust van het feit:

We bewaren geheimen om twee redenen. Om onszelf te beschermen, of om anderen te beschermen.

Denk eens na, het is toch zo? We willen zelf niet lijden dus houden we ons geheim als een geheim en zo doen we het ook met degene die we willen bescheremen. Juist dít vind ik zo fijn aan het boek. Het heeft mij doen beseffen dat ik mensen mag vergeven, ookal hebben zij wonden achtergelaten… Het feit dat een boek mij zover brengt om bepaalde mensen misschien wel te vergeven zegt al genoeg, voor mij tenminste.

Zoals ik al zei speelt liefde ook een rol in dit boek, en niet zo bescheiden rolletje ook. Het gaat over ware liefde. Liefde in vriendschap en ga zo maar door. Zo vindt ze later in het boek liefde in verschillende vormen en maten.

De mensen van wie je houdt, geef je nooit op.

Naast deze feiten vind ik de ontwikkeling die Hannah door maakt heel realistisch. Het wordt in stappen gedaan, de twijfel die elk mens heeft komt naar voren, afschuw tegenover zichzelf, naar de mensen omzich heen, het is zoals het is, net als in het echte leven.

Dit alles vormt samen een gigantisch sterk boek. Het boek is veelzijdig wat het juist realistisch maakt. Het leven is namelijk net zo.
Het heeft een verhaal, maar nog belangrijker: een boodschap. En rekenmaar dat die boodschap op jou overkomt.