Save the Children, save the world

Oeganda. Misschien weet je het nog wel. Een heftige aardverschuiving en ik voelde mij aangesproken. Als tienjarige wilde ik iets betekenen. Iets doen voor de medemens, want aan het einde van de dag hebben we allemaal dezelfde organen en zijn we hetzelfde wezen.

Al van jongs af aan voel ik mij aangetrokken tot mensen die het niet zo goed hebben zoals wij hier in Nederland, tot mensen die gediscrimineerd of gepest worden en noem het maar op. Kan ik het zo benamen dat ik mij aangetrokken voel tot de zwakkeren?

Ik kom hier zo op omdat Oeganda in het lijstje van landen voorkomt waarin Anne’s plek is bekeken. Ik besefte mij dat ik op tienjarige leeftijd in mijn eentje de deuren langsliep en vroeg om een kleine donatie. €30,- was het bedrag wat ik ophaalde. Trots dat ik was, ik had zes kinderen geholpen! Een klein getal, maar toch weer zes levens, die nog een heel leven voor de boeg hebben.

Ik doneerde het geld aan Save the Children. Tot onze verbazing reden we vorig jaar in Engeland langs een van hun vestigingen. Tijd voor een foto.

Misschien is dit ook de reden dat ik mij aangetrokken voel tot Serious Request. Ook hier wilde ik geld voor inzamelen en dat we hebben we gedaan. De eerste keer haalde we een bedrag op van rond de €700,-. Met mijn vader en zusje gingen we de deuren rond, opzoek naar statiegeldflessen. De tweede keer deden we dit ook, maar gingen we ook het industrieterrein af. €1100,- was de opbrengst.

Waarom ik dit nu zomaar ineens vertel? Ik weet het niet.
Misschien omdat ik vind dat het feit dat die mensen daar wonen alleen al hun toekomst bepaald. Was ik daar geboren? Dan had ik nu niet mijn blog gehad, had ik hoogstwaarschijnlijk niet op school gezeten en had ik ook echt niet zo’n fijn huis gehad, zoals ik nu wel heb.

Ik denk dat we ons meer bewust moeten zijn van het feit dat wij hier als Nederlanders heel erg veel mazzel hebben. Dat wíj mazzel hebben dat wij híer opgroeien. Maar zelfs hier zullen mensen zich niet thuisvoelen. Omdat ze een andere afkomst hebben, een ander geloof volgen en ik schaam mij oprecht voor het feit dat wij dat gevoel creëren naar anderen toe.

We zijn allemaal mensen, allemaal met een hart, met familie en vrienden.