Waarbij vrijheid- blijheid de norm is en ‘grenzen’ een vies woord

Een week geleden zag ik een aanbieding. 6 weken lang een gratis krant, elke dag. Ik zag de mogelijkheid om vanuit een krant inspiratie op te doen, maar dan voor hier, voor mijn eigen plekje.

Ik koos ‘het Parool’ en zie zo. Zogezegd, zo gedaan. Ik moet toegeven dat ik het toch nog wel een uitdaging vind, maar dat is alleen maar goed toch? Iets nieuws proberen en jezelf blijven ontwikkelen.

Het Parool

In de krant van 15 september stond een artikel met als titel: ‘Alles is bespreekbaar in de strijd tegen de drukte’. In het artikel wordt gesproken over de stad waar ‘alles kan’, oftewel Amsterdam. De discussie gaat over het feit of Amsterdam van dat imago af moet, wat denk jij of eerst, wat denk ik?

De vrijzinnigheid van Amsterdam gaat al sinds de Gouden eeuw, de 17e eeuw. Het was weliswaar wat ingetogener maar er was zeker wel een tolerant beleid. Waar in de 16e eeuw in Brussel ketters op de brandstapel werden gegooid, kreeg je hier in Amsterdam lichte straffen. Ik kan mij ergens dus wel voorstellen dat wij deze vrijzinnigheid koesteren en dat het een stukje DNA is geworden van Amsterdam.

Toch zijn er punten waardoor ik denk ‘hé moeten we niet eens onze grenzen gaan stellen?’.
Amsterdam staat natuurlijk bekend als de stad van de coffeeshops en de prostitutie, alles kan. Met ruim 20 miljoen bezoekers per jaar is er een aantal aan toeristen die te buiten gaan aan drank, drugs en hoeren. Dit is voor de toeristen natuurlijk alleen maar leuk. Je komt hier om te feesten, bent er een weekendje, misschien een week of een maand en vertrekt dan weer. Voor de inwoners van Amsterdam ligt dat net even iets anders:

‘Vrijheid kan alleen als anderen daar geen last van hebben’ (Reinier van Dantzig).

Ik denk dat juist dat het probleem is. De vrijzinnigheid is goed, heel goed zelfs. Maar met mate. Net als dat de rest in het leven met mate moet, zal dit ook zo moeten. Téveel aan toeristen is niet goed, téveel suiker is niet goed, téveel melk is niet goed en zelfs téveel water is niet goed. Zoals ik al zei, met mate dus. Zodat er geen overlast aan te pas komt.

Het Parool

Ik denk dat we het probleem inmiddels wel goed voor ogen hebben. Het probleem is namelijk al vaker in het nieuws besproken. De vrijzinnigheid is uit de hand gelopen en moet links- of rechtsom worden aangepakt.

Ik ben echter wel van mening dat wij trots kunnen zijn op die vrijzinnigheid. Het is goed dat zoiets kan, maar zoals in Het Parool al wordt gezegd, aan de term ‘vrijzinnigheid’ kan ook een draai worden gegeven. Amsterdam is in dat opzicht een grote pionier. Wij hebben zo’n grote historie, waarom doen we daar niet iets mee. We hoeven echt niet te pronken met onze prostitutie en coffeeshops. Kijk naar onze geschiedenis en pronk daarmee. Behoudt de vrijzinnigheid, maar met mate. Doe iets aan de grote hoeveelheden toeristen, ook met mate.

Zoals in het artikel gezegd wordt “waarbij vrijheid- blijheid de norm is en ‘grenzen’ een vies woord” denk ik dat het woord grenzen een ontwikkeling heeft doorgemaakt. Ik denk zelfs dat ‘grenzen’ van deze tijd zijn. Want stellen we juist niet overal grenzen? Kijk maar eens om je heen en denk eens goed na. Kijk eens in jouw gezin, daarin zijn ook zeker te weten grenzen gesteld.

Kom maar op met die grenzen en behoud de norm vrijheid-blijheid, die bevalt mij wel.

Bron: Het Parool