Bitchy en egoïstisch?

Soms heb je van die momenten dat je totaal niet weet wat je moet zeggen. Dat je later bedenkt dat je dit of dat had moeten zeggen. Laatst reageerde ik fel en daarbij kort, maar krachtig. Kwam ik over als een bitch? Ja, hoogstwaarschijnlijk wel. Had diegene dat verdiend? Naar mijn mening wel.

Ik ben het zat om over mij heen te laten lopen. Prima, ik ben misschien anders dan de rest. Ja, ik heb een uitgesproken mening, ja ik praat veel en ja-ha ik lach veel. Is dat erg? Moet je hier perse ies over te zeggen hebben? Of mag ik gewoon zijn wie ik ben en laat je mij mijn geluk creëren?

Nou dat laatste was dus zeker niet het geval. Ik zal het verhaal even kort, maar krachtig, aan je vertellen.

Ik heb een docent en ik weet niet waarom, maar ik kan de desbetreffende docent gewoon niet zo goed uitstaan. Het gevolg daarvan is dat ik super melig word. Ik vertelde dus een verhaal over Zomerpop, wat ik dus écht nogal grappig vind of nou ja, beschamend is misschien een betere omschrijving…
Mensen vragen aan mij altijd ‘Waarom drink je niet?’ en sinds kort is mijn standaard antwoord daarop ‘Waarom drink jij wel?’ Omdat ik 9/10 keer het antwoord krijg ‘Het is gezellig en lekker’ zei ik dat ze dat niet als reden mochten geven. Dit deden ze toch en ik schoot in de verdediging en zei vol overtuiging ‘Maar ik ben ook lekker!’ Beetje jammer want ik wilde i.p.v. lekker, gezellig zeggen… Ikzelf vind dit nogal komisch en zie de lol er wel van in hahah!

Nu kan ik ergens begrijpen dat als iemand heel de tijd lacht, dat je je daaraan gaat ergeren. Prima, zeg dat dan tegen me. Maar ga me niet eerst tien minuten lopen aankijken alsof ik met een jutezak aan loop, okselhaar heb van 30 centimeter lang en bagger vet haar heb. Zeg het me gewoon. Op het moment dat ik dat gebeuren van Zomerpop dus vertelde zei diegene iets. Ik weet niet eens meer precies wat, maar dat doet er ook niet toe. Wat er toe doet is dat je mij eigenlijk belachelijk maakt.
(Sorry, nu ik dit zo lees klink ik (alweer) heel bitchy en egoïstisch, maar ik laat jou toch ook lachen? Waarom gunnen we elkaar geen plezier toe.)
Ik was dus boos en zei zonder erbij na te denken ‘Je kan ook gewoon op jezelf letten’. Dat was alles en in één ruk draaide de helft van de klas zich om. Waarom? Misschien omdat ik bitchy was, misschien omdat ik eens voor mijzelf op kwam of omdat die opmerking out of the blue kwam.

Het punt is dus dat ik 1) vind dat je elkaar plezier moet gunnen en als je daar last van hebt vraag je gewoon op een normale manier of het wat rustiger kan. Dat ik 2) eens voor mijzelf opkom. Want 9/10 keer laat ik met dit soort acties over mij heen lopen en dat slaat HE-LE-MAAL nergens op. Sterker nog, het voelt goed om voor jezelf op te komen.

Dus de volgende keer dat iemand, onterecht, iets tegen je zegt op een manier zodat jij (on)bewust wordt gekwetst of om je naar beneden te halen, zet diegene dan op zijn plek. Waar haalt diegene überhaupt het lef vandaan om jou op deze manier te behandelen. Jij bent geen haar beter dan ik, je hebt niet meer of minder rechten dan ik en dit geldt net zo goed voor jou, als voor mij en voor iedereen.
Dus let lekker op jezelf en laat de anderen met rust.

Nou dit was mijn “elegie” zoals www.encyclo.nl mij wijs heeft gemaakt. Ik hoop dat je ervan genoten hebt en dan was dit even mijn bitchy en egoïstische artikel.