Taboe rondom borstkanker?

Borstkanker. Ik denk dat iedereen in zijn naaste omgeving hier wel mee te maken heeft (gehad). Nu zal je waarschijnlijk denken: ‘Taboe rondom borstkanker?’ Je raad het al, dit is een artikel geïnspireerd uit ‘Het Parool’.

Op de zaterdag krijg je een éxtra dikke krant, plus de ‘PS van de week’. In die PS stond een artikel over borstkanker. Aangezien mijn familie daar mee geconfronteerd is, trekt dit onderwerp gelijk mijn aandacht. Het gaat echter niet om de vrouwelijke variant, nee dit keer gaat het over de mannelijke variant.

In het artikel delen drie mannen hun verhaal. Ik vond dit oprecht heel indrukwekkend. Het artikel leidt in met een feit van KWF Kankerbestrijding. Volgens hen krijgen jaarlijks 125 mannen borstkanker, tegenover 15.000 vrouwen. Het is de op één na meest voorkomende kankersoort in Nederland en jaarlijks overlijden 3000 mensen eraan.

Zoals dus vermeld, krijgen slechts, wat is slechts als het over mensen levens gaat, 125 mannen met deze variant van borstkanker te maken. De reactie die Alan Herbert, het geïnterviewde persoon, kreeg liet mijn mond openvallen.

“Als ik aan mensen vertelde dat ik borstkanker had, keken ze me vaak glazig aan. ‘Jij? Borstkanker? Bedoel je niet botkanker? Maak je nu een grap?’ hoorde ik dan.”

Snap je waarom mijn mond openviel? Het feit dat mensen dit serieus vragen laat toch al blijken dat er véél te weinig aandacht voor deze ziekte bij mannen is. Een ander geïnterviewde, Michel Wegerif, zei:

“Mensen hebben het gemakkelijker over je prostaat dan over borstkanker.”

Heerst er dan daadwerkelijk een soort taboe bij mannen, om over borstkanker te praten?

“Ik merk schaamte rondom mannen met borstkanker, want het wordt als een vouwenziekte gezien.” – Alan Herbert

Ik denk dat ik op grond van deze uitspraak toch wel de conclusie mag trekken dat er daadwerkelijk een taboe hangt rondom deze verschijning.

Ergens kan ik het wel begrijpen. Als er jaarlijks “maar” 125 mannen met deze ziekte te maken krijgen snap ik dat er veel minder over gesproken wordt. Ik zeg weliswaar “maar”, toch is 125 aantal mensen een heel erg groot getal.

“Het lijkt meer een vrouwending om erover te praten, mannen zijn niet zo van het praten over ziek zijn. Zij willen een oplossing zoeken.” – Frans Bon

Hieruit kun je dus ook wel concluderen dat mannen het er niet graag over hebben. Als er niet over wordt gepraat, wordt het niet verspreid en dus wordt de aandacht er niet op gevestigd.
Ik denk dan ook eigenlijk dat mede daarom, deze ziekte als een vrouwenziekte wordt gezien. Uit het artikel blijkt zelfs dat mensen niet eens wisten dat je als man borstkanker kan krijgen.

“Als ik mensen vertelde dat ik het had, schrokken ze vaak. Ze verwachtten het niet vanwege mijn gezonde leefstijl- ik mountainbike veel en eet gezond. En ze wisten niet dat je het als man kunt krijgen.” – Alan Herbert

Een internist-oncoloog in het BovenIJ ziekenhuis in Noord, Serge Dohmen, herkent dat. “Het is primair een vrouwenziekte, omdat veel meer vrouwen ermee te maken krijgen dan mannen. Bij het woord borsten denkt het gemiddelde mens eerder aan een vrouw dan aan een man.”

Hoewel jaarlijks 15.000 vrouwen met deze ziekte te maken hebben, sterven er relatief meer mannen dan vrouwen aan deze vorm van kanker. Besef je even dat er 125 mannen deze ziekte per jaar krijgen, tegenover die 15.000 vrouwen.

“Relatief meer mannen dan vrouwen sterven aan borstkanker. Ze krijgen het vaak op latere leeftijd dan vrouwen en zijn er door de onwetendheid vaak laat bij. Bovendien zijn er aanwijzingen dat mannen de ziekte eerder terugkrijgen.” – Serge Dohmen

Ik wil met dit artikel wat licht werpen op dit onderwerp. Ik bedoel, als mensen niet eens wisten dat je als man borstkanker kan krijgen, dan gaat er toch iets mis?

Bron: ‘Het Parool’