Voor je het weet is het voorbij, dus leef, geniet, geef en neem

Een doodgewone dag krijgt ineens een emotionele lading… Ik schrijf dit even over twaalven, ik lig in bed en het laat mij maar niet los, dus wil ik ook dít met jullie delen.

Vandaag kreeg ik via mijn collega te horen, dat mijn oud-collega een vrij heftig ongeluk heeft gehad en met spoed naar het ziekenhuis moest. Iets met een klaplong en zijn hersenen. Ik weet er het fijne niet van, maar dat is ook niet nodig voor dit artikel.

Ik heb dit persoon vijf weken geleden nog gesproken, omarmd en met hem gelachen. Nu vijf weken later ligt dit persoon in het ziekenhuis, oftewel voor je het weet is het voorbij.

Ookal sprak ik dit persoon niet dagelijks, dit doet mij iets. Ik word er emotioneel van, het doet mij denken aan de leuke momenten. Het laat je nadenken over de band die je met dat persoon hebt. Over het contact dat er is geweest, het dagelijks spreken van elkaar en het wekelijks zien van elkaar. Het mag dan even terug zijn, maar toch is die band er.

Je geeft het misschien niet toe, maar met elk mens die je kent heb je een soort band of relatie. Die hoeft niet goed te zijn, maar het is er. Zonder dat je het door hebt is iemand toch meer aanwezig dan je zou verwachten.
Laat dingen dus nooit onbesproken. Ga niet weg tijdens een ruzie, geef elkaar op zijn minst een kus, zeg elkaar gedag.

Degene verlaat het huis, zwaait de voordeur dicht.
Boem.
Je wordt gebeld van je werk en krijgt te horen dat dit persoon is overleden.
Het laatste wat jullie deelden was jullie boosheid.
De boosheid die tegenover een héleboel liefde staat.
Het persoon dat jíj vanavond je excuses wilde aanbieden, is niet langer meer.
Dat persoon keert nooit meer terug.

Wees niet eigenwijs, maar zeg gedag in vrede. Het kan de laatste keer zijn.

Laat de mensen van wie je houdt, weten dat je van ze houdt. Laat het ze merken, vertel het ze, maar bewijs het ook in daden. Vraag naar hun gevoelens, naar hun dagen, laat merken dat ze belangrijk voor je zijn. Laat merken dat je om ze geeft.

Laat kansen niet aan je voorbijschieten. Spreek met elkaar af. Doe eens gek. Huil samen, lach samen en deel dingen samen. Pak de kansen die het leven je geeft. Geniet van de mensen die het leven je geeft. Geniet van de mooie eigenschappen van een mens. Maar geniet evengoed van de eigenaardigheden van een mens. Ze zijn even mooi, want samen vormen zij het persoon om wie jij geeft.

Het gebeurt zonder dat je het door hebt. Het gebeurt onder je neus. Je staat erbij en je kijkt ernaar. Het gebeurt terwijl jij op de fiets zit. Terwijl jij nu in je bed ligt, ligt een ander persoon misschien wel voor zijn leven te vechten. Misschien sterf jij vannacht wel in je slaap.

Voor je het weet is het voorbij, dus leef, geniet, geef en neem.
Een doodgewone “doeg”, kan zomaar de laatste zijn.