“Wees de verandering die je in de wereld wilt zien”

Er staat een heel uitgebreid en interessant artikel in de krant. Met als titel “De snelweg naar innerlijke vrede”. Het artikel spreekt mij enerzijds aan, maar op te veel vlakken. Anderzijds spreekt het mij ook totaal weer niet aan. Het gaat namelijk over yoga, laat dat nou net iets zijn waar ik hélemaal niets mee heb. Toch vind ik de diepgang in het artikel inspirerend en kan ik hier iets mee.

Ik merk de laatste tijd dat ik mij kapot erger aan alles en iedereen. Dat deed ik al, maar het wordt steeds erger. Ik geef mensen een glimlach, ze kijken me aan alsof ze een spook zien. Mensen kijken niet uit, denken dat ze heilig en alleen op de wereld zijn, waardoor ik vol op de rem moet. Ik moet stil gaan staan op een trap, omdat mensen daar een gesprek denken te kunnen voeren.
Ik zeg ineens zo vaak “ik haat mensen echt” tegen mijzelf.

Toen ik dit artikel in Het Parool las kon ik mij ermee identificeren. Identificeren met de “boosheid” op de wereld en hoe je daar toch eigenlijk naar zou moeten kijken. Want is de wereld juíst niet heel mooi?

“Ik laat me niet meeslepen door de eerste de beste emotie als iemand zijn e-bike voor mijn sufferd de weg op gooit, terwijl ik door groen rijd en vol moet remmen.
Oké even wil ik achter hem aan om hem recht in zijn gezicht te zeggen dat de weg naar beschaving begint bij dat stoplicht en eindigt bij het uit de mond sparen van je eten voor een hongerig kind. Maar ik herstel me en denk: die moet zeker naar een afspraak in het ziekenhuis.”

Is dit niet iets waar ik, waar jij en wij allemaal iets mee zouden kunnen? Dat je die ene keer dat iemand je boos aankijkt, kan denken “goh zij zal haar dag wel niet hebben” of “oh hij is vast diep in gedachten”. Dat zou toch veel prettiger zijn dan al die negatieve gedachtes?

De keer dat mensen stil gaan staan op een mega onlogisch punt, dat je dan kan denken “hé wat leuk ze, hebben het gezellig”. I.p.v. “ga aan de kant -*&%$#%-, je bent hier niet alleen. Er moeten nog zo’n 300 mensen naar hun kluisje!”.

Zou dit je ook niet enorm veel rust geven in je hoofd? Door meer dingen positief in te kunnen zien, minder negatief te denken. Minder snel opgefokt te raken, door zulke onbenullige dingetjes.

Ga dus niet uit je plaat, maar beheers je zelf en ga door met je positieve gedachtes.
Wees de verandering die je in de wereld wilt zien.

Bron: Het Parool