Pittige pepers van het vwo

De laatste tijd begin ik pas echt te merken hoe pittig het vwo eigenlijk is. Mensen vinden het altijd gigantisch leuk als je zegt dat je op het vwo zit. Toch krijg ik het gevoel alsof ik hoge verwachtingen schep… Wat de druk alleen maar vergroot.

De eerste paar jaar van het vwo gingen prima. Het eerste jaar ging bij wijze van spreken met twee vingers in mijn neus, dat zette ik voort in het tweede jaar en dan het derde jaar. Tja daar ging ik bijna op mijn gat… Dat kwam goed en het vierde jaar stond voor de deur. Het pakket dat ik zelf koos was voor mij een eyeopener! Ik was vele malen minder gestrest en het lukte weer allemaal!

Met de toetsweek voor de deur voel ik de druk alweer toenemen. Alles telt mee voor het examen, vakken worden moeilijker en vakken waar ik normaal dikke cijfers voor haalde zijn nu net aan voldoendes… De twijfel of ik dit jaar ga halen slaat nu al toe. Dat slaat natuurlijk helemaal nergens op, dat weet ik zelf ook wel. We zitten nog niet eens op de helft, maar toch…

Het is ook niet dat ik niet mijn best doe, integendeel. Ik ben echt al ruím een maand aan het leren voor geschiedenis. Jaja, I know what you’re thinking: nerd alert (hahah). Maar even serieus, het is nog maar de vraag of ik daar een voldoende voor haal. Dat is zegmaar mijn geschiedenis knobbel (die dus eigenlijk ontbreekt). Ik vind het hartstikke interessant, maar ik kan er gewoon niets mee op mijn toetsen…

Dit geldt ook nog voor een paar andere vakken. Maakt niet uit wat ik doe, die onvoldoende is gegarandeerd voor mij.

Dan hebben we nog de geliefde docenten die ons op het hart drukken dat wíj de toekomst zijn?! HALLO! Wat dan met al die andere opleidingen? Alsof we meubelmakers niet nodig hebben, de boeren of wat dacht je van leraren voor het basisonderwijs? Waarom wordt die druk zo opgevoerd, ik kan er met mijn kop niet bij!

Of dan de opmerkingen als je een ietwat dommige opmerking maakt: “ik dacht dat je vwo deed”. Dat ik vwo doe wil echt niet zeggen dat ik mega slim ben. Ik kan misschien goed leren, maar als je iets over technische dingen, aardrijkskunde, natuurkunde of iets over bakken wil weten, dan ben je bij mij aan het verkeerde adres.

Het verschil tussen de opleidingen ligt net in wat je leuk vindt en waar je de lat voor jezelf legt. Ik ben heus niet slimmer dan een ander, ik leer gewoon anders.

Ik heb het hartstikke naar mijn zin, daar niet van. Ik ga opendagen bezoeken, aanstaande zaterdag is de eerste en ik heb er mega veel zin in! Maar zeker nu ik weet wat ik wil, voelt het alsof de lat zoveel hoger ligt.

Maar wat we met zijn allen altijd moeten onthouden is, dat je niet meer dan je best kunt doen. Ga dan ook niet bij de pakken neerzitten. Je komt er wel!

Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden hè…

 

6 gedachten over “Pittige pepers van het vwo

  1. Hoi Anne, ik ben ondertussen al weer 28 maar ik herken het gevoel wat je beschrijft enorm. Ik was slim, maar ook een droomer en in de eyes of sommige mensen ging dit niet samen. Daarnaast vond ik alles super interessant maar bleef het soms toch echt niet handgen (ik had ooit moeite met geschiedenis) ben ook een paar keer flink onderuit gegaan maar kan wel zeggen dat ik nu 10 jaar later (omg waar is de tijd gebleven) mijn droom werkelijk heb weten te maken. negeer de mensen om je heen, (moeilijk ik weet het) en doe je best jij komt er wel!

    Wietske

    (p.s. ik laat eigenlijk nooit comments achter maar ik herkende mezelf zo erg in dit bericht dat toch ff moest commenten)

    Liked by 1 persoon

  2. Hey Anne, ik heb je blog met een gniffel en een glimlach zitten lezen in de trein. Je schrijft heerlijk, en jeetje wat herkenbaar. Ook ik heb het VWO gedaan, maar vond al die verwachtingen maar niets. Na twee jaar reizen ben ik naar de kunstacademie gegaan. Later doorgestroomd naar een WO master en bij het afronden werd mij weer al te duidelijk dat dat is wat men als hoogst haalbare acht (nog nooit zoveel trotse mensen gesproken). Maar nu hoog denk-niveau aan het werk mis ik mijn creativiteit, het werken met m’n handen, en ben ik op zoek naar een balans tussen die twee. Want ja, we hebben die meubelmakers en leraren keihard nodig! Dus doe lekker je ding, doe wat goed voelt en wat je gelukkig maakt. Met jouw inzichten loop je wat mij betreft voor de kudde uit!

    Liked by 1 persoon

  3. Wat ontzettend jammer toch dat dit kennelijk nog steeds zo is! Toen ik 20 jaar geleden mijn VWO-diploma haalde en vervolgens en naar de PABO ging omdat ik graag een praktisch beroep wilde, werd ik aan alle kanten raar aangekeken. Je gaat toch niet naar een HBO-opleiding (en dan nog wel de PABO!) als je ook naar de universiteit kan gaan? Inderdaad, alsof dat minder is! Wat een onzin, zulke opmerkingen! Inmiddels sta ik niet meer voor de klas, maar ik heb mijn leerlingen (vaak groep 7) altijd verboden om in mijn bijzijn het VWO ‘hoog’ te noemen en het VMBO ‘laag’. Het heeft inderdaad helemaal niks maken met hoe slim je bent, maar vooral met hoe jij leert. Ik leer graag vanuit boeken, anderen leren door dingen te doen met hun handen. Vraag mij nooit om een schuur te bouwen of je auto te onderhouden, dat kan ik echt niet en zal ik ook niet makkelijk leren. Helaas is ons onderwijs nog altijd veel te talig, hoog tijd dat daarin iets veranderd.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s