“Zware zware honger”

“Zware zware honger”. Een mooi citaat van de avond waarop ik mijn Cambridge diploma uitgereikt kreeg.

Zoals jullie (misschien) al wel wisten ben ik geslaagd, yeey! Ik kreeg een mail met de datum, tijd en plaats. Prima, moet goed komen. Dit liep echter net even iets anders…

Allereerst stond ik er eigenlijk al van te kijken dat we allemaal netjes gekleed moesten, daar houd ik dus totaal níet van, van dat highclass gebeuren… Op de vraag ‘doe je een jurkje aan?’ was mijn antwoord dan ook een dikke, vette nee. Ik kocht een broek bij Zalando en trok een blouse uit de kast, klaar is Kees!

Aangezien ik in tijdnood zou komen als ik eerst nog naar huis zou fietsen, bleef ik ’s middags bij een vriendin. We deden onze make-up en kleedden ons om en zo gingen we naar het station. Op naar Hoorn station.
In de trein naar Hoorn station kregen we het nieuws te horen wat een groot deel van die avond veranderde… In de trein bleek namelijk dat onze trein, die zegmaar (bijna) alle leerlingen moest vervoeren naar Alkmaar (±80 man), uitviel. Nu kwamen we i.p.v. een half uur te vroeg, een kwartier te laat aan bij het restaurant.

Nu zal je misschien denken ‘no big deal’, maar dat was het uiteindelijk dus wel. Het was ergens ook wel weer komisch dat dit bij ons gebeurde. Wij zijn namelijk elk jaar wel de pineut, het hoeft maar iets kleins te zijn maar het overkomt altijd onze groep. Wat dit jaar dus het uitvallen van de trein inhield. Uiteindelijk sta je dan met een hele menigte op Hoorn Station, in super nette kleren en kijkt iedereen je met een scheef hoofd aan.

Eenmaal in de trein stortte ik in. Ik had gigantische trek en ik werd ineens supermoe, top dit… Gelukkig zat er een meid tegenover mij die nogal klunzig bezig was, wat mij dus weer wakker hield ;). Er zat namelijk een pluisje op haar panty, daar leek het in ieder geval op, ze trok het er vanaf en paf. In een keer zat er een gat in haar panty. Niet zo’n kleintje ook, nee echt een van 2 bij 2 cm. Daarna was het hilarisch om te zien hoe ze dat gat onder haar jas probeerde te verstoppen, dat lukte dus niet dus wat doet ze? Ze trekt haar panty omhoog en of het niet nog erger kon worden kwam er toen ook nog een ladder in ook. Zie je het al voor je? Ik had het niet meer en moest de grootste moeite doen om mijn lach in te houden!

Toen we dus eindelijk in Alkmaar aankwamen gingen we naar Happy Italy, een trek dat ik had niet nor-maal! Na een gehaaste maaltijd (wat om en nabij 2 pizza’s waren) doken Lilian en ik de ballenbak nog even in. Tja weetje ik was dan wel 5 jaar te oud, maar ja LEKKER BELANGRIJK! We hebben een ballen gevecht gehad met de kinderen die daar waren en renden als malloten door het parcours. Eerlijk is eerlijk, ik was kapot! Echt niet normaal hoe uitgeput ik was… Maar dat was het waard, want wat een lol hebben we gehad! Daarna snel de wc’s ingedoken om mijn haar weer fatsoenlijk te krijgen, dat zat namelijk net een beetje, heel erg veel, te wild na dat parcours hahah!

 

Dan hebben we natuurlijk nog de uitrijking. Ik kan hier natuurlijk een groot en langdradig verhaal van maken, maar daar zit niemand op te wachten. Het komt er op neer dat we richting de zaal liepen en niet eens wisten dat we daar heen gingen. Ineens stonden daar alle ouders voor ons te klappen en stond het podium daar! Met goede muziek werden de diploma’s uitgereikt en hebben we tussen het uitreiken door nog op de stoelen gedanst. Een avond met heel veel lol!

Na een lange dag belandde ik dan eindelijk in mijn bedje en keek ik terug op een fantastische avond!