Laat mij maar stikken!

Ergens geen zin in hebben, herkenbaar? Voor wie niet? Een afspraak heb je een aantal weken van te voren gepland, en wanneer het dan zo ver is baal je dat je de afspraak überhaupt hebt gemaakt.

Zo ook afgelopen weekend. Ik zou wat met mijn vriendinnen gaan doen, hartstikke leuk, maar ik was het dus eigenlijk al weer vergeten (oeps). Toen ik er dan ook achter kwam dat ik daarheen zou gaan, had ik er 0,0% zin in. Ik was letterlijk in alle staten, ik wilde het afzeggen, bedacht smoesjes en oh wat moest ik nog veel doen!

Maar ja als je dan even gaat nadenken hoe jij het zou vinden als iemand op het laatste moment af zou zeggen… Dan weet je zelf ook (mag ik hopen) best wel goed dat het smerig zou zijn wil je het nu nog afzeggen.

Ik ben met mijn boze hoofd naar boven gelopen en ben gauw maar wat leerwerk gaan doen, het was namelijk nog vroeg. Besloot ik dan alsnog te gaan, had ik in ieder geval alvast iets gedaan. Uiteindelijk zette ik de knop om.

The thing about a spiral is,

if you follow it inward it never actually ends.

It just keeps thightening infinitely.

John Green

Vaak is het namelijk zo dat als je ergens geen zin in hebt, dat het juist dan heel leuk is. Daarbij heb ik ooit geleerd: je moet leuke dingen blijven doen, wil je het leuk hebben. Zo was ik van morgen chagrijnig als wat en had ik nergens zin in. Juist dan is het niet verstandig om bij de pakken neer te gaan zitten. Je laat jezelf namelijk toe om dieper die spiraal in te zakken, terwijl als je je zinnen “even” verzet, werk je jezelf omhoog dat spiraal in en daarbij dus ook je humeur. Maar natuurlijk, juist daarom is het gemakkelijker te zeggen dat je niet tegen dat spiraal in gaat klimmen, dat kost namelijk minder energie dan als je dat wel doet. Maar weeg het maar eens tegen elkaar af. Ook dat bij de pakken neerzitten kost energie, ik denk uiteindelijk zelfs meer dan jezelf weer omhoog duwen.