Jezelf herpakken, twee stapjes vooruit, één terug

Hoewel je weet dat het leven niet alleen maar een stijgende lijn is, is het af en toe moeilijk om toch door zo’n dal te gaan. Om te weten dat je afzwakt. Om te weten dat je dit fijne gevoel even niet meer ervaart.

Het probleem met gelukkig zijn is dat het geen constant gegeven is. Je moet ervoor werken. Geluk komt voort uit problemen die je kan oplossen. Wanneer je die heb opgelost, ben jij verandert, jouw verandering brengt andere veranderingen tot stand, wat vervolgens weer tot een ander probleem zorgt.

Dat probleem brengt je weer terug bij af, of nou ja zie het zo: Je zet twee stappen met het oplossen van het voorgaande probleem, er ontstaat een nieuw probleem en je doet weer een stap terug. Het voelt alsof je achteruit gaat, maar niks is minder waar. Je zal altijd vooruitgang blijven boeken

1, 2, 1, 2, 3, 2, 3, 4, 3, 4, 5, 4, 5, 6, 5, 6, 7, 6

Kijk maar naar het rijtje hierboven. Ook al doe je een stapje terug, je zal nooit helemaal terug bij af zijn. Je blijft jezelf ontwikkelen. Je bent al ontwikkeld en je zal jezelf ook blijven ontwikkelen.

Telkens als je een dal ervaart heb je iets ontdekt waar je aan kan werken, mits je hiervoor open staat. Je werkt jezelf het dal uit, je hebt jezelf beter leren kennen. Vervolgens kom je een ander deel van jezelf tegen dat ook nog niet helemaal snor zit en daar ga je ook mee aan de slag. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat je meerdere malen aan hetzelfde moet werken. Is dat erg? Nee. Je kan iets nooit helemaal onder de knie hebben. Je kan het verbeteren, verbeteren en nog eens verbeteren, maar dingen helemaal perfect onder de knie hebben kan simpel weg gewoon niet.

Het enge van zo’n dal is dat je niet weet hoe diep je dal is, hoelang de afdaling duurt. Je weet niet hoe zwaar de weg omhoog zal zijn of je pauzes moet inlassen tijdens de trip omhoog. Je weet niet hoe het lopen gaat en juist dat is het angstaanjagende. We willen allemaal het geluk ervaren, geluk is iets fijns, iets moois, maar het ontstaat uit iets negatiefs.

The desire for more positive experience is itself a negative experience. And, paradoxically, the acceptance of one’s negative experience is itself a positive experience.

Mark Manson, The subtle art of not giving a fuck